otmuchow.info     

Copyright by otmuchow.info - 2004/2007         

Start/Galeria Foto

  • Zamek biskupi. Obecny stan budowli zamkowej jest jedynie czescia dawnej calosci, gdyz na przestrzeni wiekow zamek ulegal rozbudowie, a na samym koncu redukcji ... zostal pozbawiony jego najwazniejszych czesci. O obecnosci zamku pisano juz w XII wieku w jednym z najwazniejszych dla dziejow Slaska dokumentow, a mianowicie bulli papieza Hadriana IV z 1155 roku. Zamek ulegal przeobrazeniom dzieki interesom i inicjatywie swoich kolejnych wladcow - biskupow wroclawskich. Pierwsze powazne zniszczenia przyszly najprawdopodobniej w roku 1241 wraz z najazdem Mongolow na Otmuchow. W drugiej polowie XIII wieku budowla ta musiala spelniac juz wazna funkcje obronna, skoro schronil sie tutaj biskup wroclawski Tomasz II znajdujacy sie w konflikcie z ksieciem slaskim Henrykiem IV Probusem. W czasie tego historycznego konfliktu zamek zostal ostatecznie zdobyty przez ksiecia Henryka IV, a nastepnie zniszczony. Z czasem, gdy ucichly zatargi odbudowano go ponownie. Stalo sie to okolo roku 1295. Dramatem zamku byl fakt istnienia w nim biskupiego skarbca. Biskupi wroclawscy przechowywali tutaj swoje skarby, pieniadze i kosztownosci. Problemy zaczely sie wraz z poczatkiem krwawej i niszczacej Slask wojny husyckiej i pojawieniem sie w Otmuchowie wojsk husyckich. Pierwszy raz zjawili sie tutaj husyci w 1428 roku. Zrabowali i zniszczyli miasto. Ponownie pojawili sie w roku 1430. Wowczas ich celem stal sie zamek a szczegolnie jego skarbiec. Husyci zdobyli zamek wraz z jego kosztownosciami w bardzo prosty a zarazem haniebny sposob. Przekupiono tchorzliwego dowodce zamku Mikolaja von Alzenau. W zamian za swobodne opuszczenie zamku przez jego zaloge Alzenau oddal zamek i jego pieniadze. Uznany za zdrajce zostal wkrotce pojmany i sciety przez kata na wroclawskim rynku. Husyci cieszac sie posiadaniem zamku przeprowadzili prace przystosowujace budowle do obrony. Zamek otmuchowski mial jednak tak wazne znaczenie dla kapituly biskupiej, ze zostal wykupiony z rak heretyckich husytow za kwote 1100 kup czeskich groszy. Cala historia powtorzyla sie jeszcze raz w roku 1443. Husyci ponownie szturmem zajeli zamek i znow oddali go za slony okup 2000 wegierskich zlotych guldenow. Gdy ucichla juz burza wojen husyckich zamek zaczal powoli nabierac sil. W latach 1484-1485 kolejny wladca ksiestwa biskupiego - biskup wroclawski Jan IV Roth przeprowadzil przebudowe obiektu. Budowla zostala tak zaplanowana, ze spelniala wszystkie zadania obronne. Wspaniale czasy przyniosla zamkowi dzialalnosc biskupa Andrzeja Jerina (1585-1596), znanego mecenasa sztuki na Slasku. Jego ambicje uczynily z zamku prawdziwa renesansowa rezydencje. Biskup Jerin odbudowal jedno skrzydlo, a nawet podwyzszyl kondygnacje calosci. Ozdobil sgraffitami elewacje, przebudowal wnetrza wprowadzajac wowczas stropy kasetonowe. Calkowicie przeksztalcil dawna sredniowieczna budowle nadajac calosci renesansowy garnitur. Do dnia dzisiejszego pozostaly tego slady : resztki sgraffita oraz obramienia okienne zdobione motywami roslinnymi i zwierzecymi, jak rowniez scienna dekoracja na zachodniej stronie przedstawiajaca ozdobny kartusz herbowy Jerina, opatrzony wizerunkami swietego Andrzeja (patrona fundatora) oraz Jana Chrzciciela (patrona biskupstwa wroclawskiego). Z czasem zamek stal sie ulubiona siedziba biskupow wroclawskich oraz ksiazat nysko-grodkowskich, ktorzy nie szczedzili grosza na jego ciagle unowoczesnianie. W czasie wojny trzydziestoletniej wspanialy zamek slynacy z bogactwa stal sie celem lupu wojsk szwedzkich pod dowodctwem generala Wittenberga. Tenze kazal w roku 1646 zamek otmuchowski zniszczyc. Ponownie z ruin zamek dzwiga sie pod panowaniem biskupa Karola Ferdynanda Wazy, pochodzacego z krolewskiego rodu. Kolejny biskup - Franciszek Ludwik - najwiekszy slaski mecenas sztuki uczynil z budowli reprezentacyjna barokowa rezydencje. Przebudowal wnetrza, zalozyl wokol zamku ozdobny ogrod a sciany pokryto dekoracja malarska (iluzjonistycznie malowane okna). To rowniez on zlecil wybudowanie tzw. "Zamku Dolnego" sluzacego za dodatkowa budowle dla potrzeb wypoczynkowych. Ostatnie prace budowlane to wstawienie tzw. konskich schodow dla i przez biskupa Filipa von Sinzendorf (1732-1747), ktorego z powodu choroby noszono w lektyce. Schody te sa unikatowa atrakcja budowli. Czas wojen slaskich przyczynil sie do zguby zamku. W 1741 roku wojska pruskie pod dowodztwem generala Schwerina przy uzyciu artylerii zbombardowaly zamek i doprowadzily do ruiny jego czesci polnocnej. Po zakonczeniu wojen slaskich zamek nie sluzyl juz jako rezydencja biskupia. Ostateczna tragedie przezyl zamek w 1810 roku, kiedy to nakazem krola pruskiego Fryderyka Wilhelma III doszlo do calkowitej sekularyzacji ksiestwa biskupiego nysko-grodkowskiego, a w tym zamku w Otmuchowie. Stan ten doprowadzil zniszczony juz zamek do dalszej dewastacji. Hohenzollernowie bedacy nominalnymi wlascicielami dobr sekularyzowanych przekazali otmuchowski zamek wraz z okolicznymi dobrami w dowod zaslug baronowi von Humboldt (1767-1835). Byl on zasluzonym politykiem, ministrem, a przy tym oswieconym czlowiekiem, filologiem i fundatorem Uniwersytetu w Berlinie. Poniewaz zamek nie nadawal sie do mieszkania z powodu zniszczen, Humbold zamieszkal w tzw. "Zamku Dolnym". Nie doceniajac wartosci zamku nowy wlasciciel kazal zniszczyc jego czesc. Zburzono skrzydlo polnocno-zachodnie, oraz kaplice zamkowa. W ten sposob zamek zmnieszyl swoja przestrzen o prawie polowe i w takiej postaci przetrwal do czasow obecnych. Ostatni wlasciciel zamku Bernard von Humbold z powodu budowy zapory wodnej (Jezioro Otmuchowskie) sprzedal go w roku 1928 miastu. Od tego czasu zamek pelnil funkcje hotelu. Po 1945 roku jego wnetrza przeznaczono na cele turystyczne przeprowadzajac wiele prac renowcyjnych i konserwatorskich.
  •